Diyarbakır’da Nisa’nın umudu: 750 bin TL’lik robot

Diyarbakır’da yaşayan 11 yaşındaki Süreyya (Nisa) Düken, doğum sırasında yaşanan sorun nedeniyle hayatını yatağa bağımlı oldu. Henüz 7 aylıkken kordon sarkması sonucu acil sezaryenle dünyaya gelen Nisa, anne karnında oksijensiz kalması nedeniyle Serebral Palsi (CP) hastası oldu ve yüzde 90 engelli kaldı.

Doğduğu günden bu yana konuşamayan ve yürüyemeyen Nisa, hareketsiz yaşam nedeniyle her geçen gün yeni sağlık sorunlarıyla karşı karşıya kalıyor. Uzun süreli yatışa bağlı olarak kaslarında zayıflama ve sertleşme meydana gelen Nisa, birçok yetisini kaybetme riski taşıyor.

Amida Haber’e konuşan anne, Nisa’nın yeniden hareket edebilmesi için gerekli olan robotik cihazın temini konusunda destek bekliyor.

Cihaz, 750 bin TL

Nisa’nın annesi Esra Düken, kızının yaşam kalitesini artırmak için yıllardır mücadele ettiklerini belirterek, robotik rehabilitasyon cihazına ihtiyaç duyduklarını söyledi. Ancak yaklaşık 750 bin TL değerindeki cihazın maliyetinin altından kalkamadıklarını ifade eden anne Düken, hayırseverlere çağrıda bulundu.

‘Kaslar sertleşiyor’

Kızının tedavisini bugüne kadar aksatmadıklarını vurgulayan anne Düken, “Nisa şimdi 11 yaşında. Bugüne kadar fizik tedavisini hiç bırakmadık. İki günde bir tedaviye götürüyorum. Ancak artık robotik bir cihaza ihtiyacımız var. Bu cihazla hayatı biraz daha kolaylaşabilir. Aksi halde kasları her geçen gün daha da sertleşiyor” dedi.

‘Yaşamı daha kolay hale gelecek’

Nisa’nın aktif hareket edememesinin akciğer sağlığını da olumsuz etkilediğini belirten anne, “Yerde kaldığı sürece yeterince oksijen alamıyor. Yürüyemediği için birçok sağlık sorunu ortaya çıkıyor. Eğer bu robotu alabilirsek, her gün hareket edebilecek ve yaşamı daha kolay hale gelecek” diye konuştu.
Maddi imkansızlıklar nedeniyle çaresiz kaldıklarını dile getiren anne Düken, kızının yaklaşan doğum gününü hatırlatarak şu çağrıyı yaptı:“Temmuz ayında doğum günü var. Eğer birileri sesimizi duyarsa, bu onun için en güzel hediye olur. Tek isteğim kızımı yürürken görebilmek. Anne baba olan herkese sesleniyorum; benim yerimde olsaydınız ne yapardınız? İki yıldır çalmadığım kapı kalmadı. Lütfen sesimizi duyun.”