Amedspor kulübünün maç bitimi sonrasında akşam saatlerinde yaptığı toplantı sonrasında; ATakımı hocamız Sinan Kaloğlu ve teknik ekibi ile yollarımızı ayırmış bulunmaktayız. Sinan Kaloğlu ve ekibine katkılarından dolayı teşekkür eder, bundan sonraki kariyerlerinde başarılar dileriz. Açıklamasında bulundu. Aslında Erzurum maçı sonrasında alınması gereken bir karardı. Maalesef gecikmiş bir karardır. Sivas ve Sakarya maçı ile bunun sonucunu bir kez daha yaşadık. Teknik direktör seçimini, Amedspor kulübü ince eleyip sık dokuyarak gerçekleştirmelidir. Benim naçizane görüşüm. Samsunspor eski teknik direktörü Thomas Reis ya da Rumen eski futbolcu ve teknik direktör Marius Ninel Şumudica olmalıdır.

Trendyol 1. Lig’in 25. haftasında sahaya çıkan Amedspor, sadece iki puan kaybetmedi; özgüven kaybetti, oyun kimliğini kaybetti, liderliği kaybetti. Küme düşme hattındaki Sakaryaspor karşısında ilk yarıyı önde kapatıp ikinci yarıda oyundan düşmek, bir şampiyonluk adayına yakışmaz.

İlk devrede tablo umut vericiydi. Topa sahip olan, kanatları kullanan, beklerini hücuma katan bir Amedspor vardı. Hasani’nin golü, doğru oyunun doğal sonucuydu. Fark artabilirdi. Artmalıydı da. Ama futbol affetmez; atamadığını yersin.

İkinci yarı ise tam anlamıyla bir çözülmeydi. Tempo düştü, orta saha dağıldı, savunma kırılganlaştı. Rakip pres yaptı, Amedspor geriye yaslandı. Oysa liderlik yarışında olan takım, skoru korumaz; skoru büyütür.

Poco’nun yokluğu artık daha net hissediliyor. Orta sahada oyun gücü eksik. Adama Traore haftalardır suskun. Dimitrov ilk yarıdaki enerjisini ikinci yarıya taşıyamadı. Hasani’nin oyundan alınması büyük soru işareti. Mbaye Diagne ise kaçırdığı fırsatlarla tribünleri çileden çıkardı. Büyük forvet büyük maçta sorumluluk alır; tabelayı belirler.

Savunmada bireysel hatalar, kalede süregelen formsuzluk ve duran toplardaki zafiyet artık “tesadüf” değil, kronik problem. Ön alan baskısı yok, ikinci toplar rakibe kalıyor, kanat geçişleri işlemiyor.

Teknik direktör tercihlerine gelince… Sürekli değişen sistem, geç yapılan hamleler ve oyunu okuyamama sorunu takımın kimyasını bozuyor. Sahada net bir plan göremiyoruz. Daha da önemlisi, otorite eksikliği hissediliyor. Disiplin zafiyeti olan bir takım şampiyon olamaz.

Yönetim cephesi ise sessiz. Oysa 33 bin taraftar o tribünleri dolduruyorsa, bu camianın beklentisi büyüktür. Bu arma sıradan bir mücadeleyi kabul etmez.

Amedspor bir yol ayrımında. Ya silkelenip özüne dönecek ya da her hafta biraz daha eriyecek. Şampiyonluk, isimle değil karakterle kazanılır.

Bu camianın emeğini heba etmeye kimsenin hakkı yok.
Çünkü bu sadece bir futbol meselesi değil; bir inanç meselesidir.