Öncelikle yakın süreçte, iki ilimizde yaşanan okul baskınlarında hayatını kaybeden öğrenci ve öğretmenlerimize Allah’tan rahmet yaralılara acil şifalar diliyorum. Bu büyük üzüntüyü yüreğimizde hissederken, eğitim yuvalarında şiddetin değil, güvenin ve huzurun hakim olması gerektiğini bir kez daha acıyla hatırladık. Milletimizin başı sağ olsun.

Amedspor için artık süslü cümlelere, sabır çağrılarına, “önümüzdeki haftalara bakalım” masallarına gerek yok. Çünkü tablo net: Bu oyunla şampiyonluk falan gelmez.

Deplasmanda Bandırmaspor karşısında alınan 2-0’lık mağlubiyet sadece 3 puan kaybı değil; bir zihniyetin iflasıdır. 72 puanda kalıp 3. sıraya gerileyen bir takımın hala şampiyonluk iddiasından söz etmesi bile gerçeklikten kopmaktır. Rakip Esenler Erokspor çıkıp kazanıyor, sen ise sahada ne oynadığını bile bilmiyorsun.

Gelelim asıl meseleye…

Bu takım haftalardır kötü oynamıyor, haftalardır ne oynadığı belli değil!

Teknik direktör Mesut Bakkal sahaya bir plan koyamıyor. Koymadığı gibi, var olan problemi de çözemiyor. Sürekli değişen kadrolar, geç yapılan hamleler, korkak futbol anlayışı… Bu kadar plansızlık tesadüf olamaz, bu doğrudan yönetim zaafıdır.

İlk yarıda gelen kırmızı kart mı? Evet, tartışılır. Murat Uçar’ın pozisyonu ağır bir karar olabilir. Ama sorulması gereken soru şu:

Bu takım neden 10 kişi kalmadan önce de kötüydü?

Sürekli hakem, sürekli VAR… Tamam, hatalar var. Amedspor üzerinde oynanan masa başı oyunlar bitmiyor. TFF’nin her hafta ister evinde ister deplasman da Amedspor’a verdiği ağır para cezaları blok iptalleri vb gibi. Bazı hakemlerin, VAR’ın yanlı ve yanlış kararları Amedspor’un canını yakmaya deva ediyor. Bu hafta kale çizgisini geçen Amedspor’un gol’ü, hakem ve VAR tarafından es geçilmiştir. Murat Uçar’a verilen haksız kırmızı kart FİFA hakemlerimizin ve bazı spor otoritelerinin bile VAR’ın verdiği bu haksız kararı medyada dile getirmesi Amedspor’un canına tak etmiştir. Kulüp yönetiminin gerekli mercilere en kısa sürede suç duyurusunda bulunması elzemdir. Gerekir de CAS’a kadar konu götürülmelidir. Ama her şeyi buna bağlamak kolaycılık olur. Sahada bir oyun yoksa, hakem bahane olur sadece.

Orta saha yok, organizasyon yok, takım ruhu yok!

Mbaye Diagne yalnız bırakılmış, Afena-Gyan sahada tek başına savaş veriyor. Ama bu bir takım oyunu ve bu takım oyunu ortada yok. Herkes bireysel takılıyor, kimse sistemi oynamıyor. Çünkü ortada bir sistem yok.

Daha acısı ne biliyor musunuz?

Bu takım haftalardır SOS veriyor ama kimse müdahale etmiyor.

Kondisyon düşük, motivasyon yok, disiplin yok. Sahadaki dağınıklık, kulübenin aynasıdır. Bu kadar net.

Şampiyonluk dediğin şey; kötü oynarken kazanmaktır. Amedspor ise iyi oynadığı maçları bile kazanamıyor. Çünkü son pas yok, bitiricilik yok, akıl yok.

Açık konuşalım:

Bu takım bireysel kalite olarak ligin üstünde olabilir. Ama futbol sadece isimle oynanmıyor. Akılla, planla, cesaretle oynanıyor. Ve Amedspor’da bunların hiçbiri yok.

Artık karar zamanı.

Mesut Bakkal ile devam etmek, aynı hatayı tekrar tekrar yapmak demektir. 10 haftadır değişmeyen bir tablo varsa, sorun sistemde değil, sistemi kurandadır.

Kalan iki hafta mı?

Evet, hala matematiksel şans var. Ama sahadaki görüntüye bakınca umut değil, endişe büyüyor.

Önümüzde Bodrumspor maçı var. Taraftar yine tribünleri dolduracak, yine inanacak. Ama bu takım artık taraftarın inancını değil, sabrını tüketiyor.

Son söz:

Bu iş ya şimdi düzelir ya da tamamen dağılır.

Çünkü gerçek şu:

Bu oyunla bırak şampiyonluğu, play-off bile hayal olur.