“Amedspor’u büyüten yalnızca galibiyetleri değil, milyonların yüreğinde taşıdığı umuttur; çünkü bazı renkler formadan çıkar, halkın hafızasına yazılır.”

Amedspor’un Samsunspor karşısında aldığı galibiyet, yalnızca bir maçın sonucu değildi. Bu galibiyet, aynı zamanda Amedspor’un nasıl büyüdüğünü, nasıl milyonların takımı hâline geldiğini bir kez daha gösterdi. Çünkü Amedspor sahaya çıktığında yalnızca Diyarbakır’ın değil, dünyanın dört bir yanına dağılmış milyonlarca insanın yüreği de onunla birlikte atıyor.

Kimi bir kahvehanede, kimi evinde ailesiyle, kimi gurbette memleket hasretiyle izliyor Amedspor’u. Kimi sevincini bir çığlıkla, kimi gözleri dolarak yaşıyor. Aralarında kilometrelerce mesafe olsa da aynı gole seviniyor, aynı heyecanı paylaşıyorlar. İşte Amedspor’u farklı kılan da tam olarak bu: İnsanları yalnızca bir futbol takımının etrafında değil, ortak duyguların ve aidiyetin etrafında buluşturması.

Amedspor, bizim için sadece doksan dakika boyunca peşinden koşulan bir topun hikâyesi değil. O, bir kentin hafızası, bir halkın sevinci, gurbette yaşayanların memleket özlemi ve kendini bu renklere yakın hisseden milyonların ortak heyecanıdır. Bu yüzden Amedspor’u yalnızca bir şehrin sınırları içine sığdırmak mümkün değildir. Çünkü onun tribünleri bazen bir stadyumdan çok daha büyüktür; dünyanın dört bir yanındaki insanların yüreğine uzanır.

Ne yazık ki bugün bile Amedspor’a hakaret eden, küfürle karşılık veren ve barışın konuşulduğu bir dönemde hâlâ bu takıma “terörist takım” gibi yaftalar yapıştıranlar var. Futbolun birleştirici gücünü görmek yerine ayrıştırmayı seçen bu dili anlamak gerçekten zor. Bir takımı sevmemek elbette herkesin hakkıdır. Herkes aynı renklere gönül vermek zorunda değil. Ancak sevmemek başka, hakaret etmek ve milyonlarca insanın duygularını aşağılamak bambaşka bir şeydir.

Oysa bugün en çok ihtiyacımız olan şey, farklılıklarımızla bir arada yaşayabilmeyi öğrenmek değil mi? Bir futbol maçını düşmanlıkların değil, dostluğun ve karşılıklı saygının vesilesi hâline getirmek hepimizin sorumluluğu değil mi?

Amedspor’un büyümesi, ona yöneltilen her hakarete daha sert bir sözle karşılık vermesinde değil; sahada mücadelesiyle, tribünlerdeki coşkusuyla ve taraftarlarının birbirine duyduğu bağlılıkla yoluna devam etmesindedir. Her galibiyetinde sevinci çoğaltması, her maçta yeni gönüllere ulaşması ve bütün baskılara rağmen kendi kimliğiyle var olmasıdır.

Bugün açıkça görülüyor ki Amedspor artık görmezden gelinebilecek bir gerçeklik değil. Onu seven milyonlarca insan var. Bu sevgi, birilerinin kabul edip etmemesine bağlı değil. Çünkü gönül bağı yasaklarla, hakaretlerle ya da küçümseyici sözlerle ortadan kaldırılamaz.

Bizim için Amedspor, kazandığında sevindiğimiz, kaybettiğinde üzüldüğümüz bir takımdan çok daha fazlası. O, ortak bir sevincin adı, birlikte hissetmenin adı, uzaklarda olsak bile aynı renklere bakarak birbirimizi bulmanın adı.

Ve bugün Samsunspor karşısında alınan galibiyetle bir kez daha gördük ki Amedspor’un hikâyesi henüz bitmedi; aksine, her geçen gün daha fazla insanın kalbinde büyümeye devam ediyor.

Bırakalım isteyen sevsin, isteyen eleştirsin. Ama kimse milyonlarca insanın sevgisini hakaretlerle yok edebileceğini sanmasın.

Çünkü Amedspor artık yalnızca sahada mücadele eden bir takım değil; milyonların yüreğinde yaşayan bir gerçekliktir.

Bu takım halkın takımıdır. Bu sevinç bizim sevincimizdir. Bu renkler bizim renklerimizdir. Ve biz, Amedspor’la birlikte sevinmeye, umut etmeye ve yolumuza devam etmeye devam edeceğiz.

Her Bîjî Amedspor!