Amedspor, Sivasspor deplasmanından 1-1’lik beraberlikle döndü. Skor tabelası “lider” diyor ama sahadaki oyun bu rahatlığı vermiyor. Evet, Amedspor hala zirvede. Ancak bu liderlik, şu an için daha çok geçmiş haftaların emeğiyle ayakta duruyor.

Maçtan önce yaşananlar bile başlı başına bir handikaptı. Erteleme talebi reddedilen, hava yolu iptal olan, karla kaplı yollardan Sivas’a ulaşan bir takım vardı sahada. Yol yorgunu, eksik, kondisyonu düşmüş bir Amedspor… Bu şartlar altında ilk yarıda ortaya konan oyuna çok da şaşırmamak gerekiyor.

Ama sorun sadece bu maçla sınırlı değil.

Amedspor haftalardır oyunsal olarak geriye gidiyor. İlk yarıda savunma hataları, bireysel performans düşüklükleri ve özellikle sağ kanattaki zaaflar Sivasspor’u cesaretlendirdi. Mehmet Yeşil ve Celal Hanalp üzerinden verilen açıklar, rakibin en çok kullandığı alanlar oldu. Orta saha direnci zayıftı, pas kalitesi düşüktü, takım hücumda çoğalamıyor. Mbaye Diagne ilerde yalnız.

İkinci yarıda gelen toparlanma ve Mbaye Diagne’nin bireysel gücüyle bulunan gol, Amedspor’u ayakta tuttu. Ancak bu gol bile oyunun kontrolünün alındığı anlamına gelmiyor. Gol sonrası geri çekilen, baskıyı bırakan, panik yapan bir Amedspor vardı. O cesaret gösterilse, ikinci gol çok da uzak değildi.

Asıl mesele ise teknik adam tercihleri.

Sinan Kaloğlu, lider bir takımın hocası gibi davranmıyor. Fazla temkinli, fazla savunmacı ve risk almaktan uzak bir oyun anlayışı var. Oyuncu değişiklikleri geç, bazı isimler ısrarla formsuz olmasına rağmen sahada. Çekdar’ın neden süre almadığı, Traore ve Saba’daki düşüşe rağmen neden alternatif üretilmediği ciddi soru işaretleri barındırıyor.

Fiziksel düşüş bir yere kadar anlaşılır. Afrika Kupası, kamp eksikleri, ağır kış şartları elbette etkili. Ancak sahadaki isteksizlik, motivasyon eksikliği ve panik hali teknik ekibin sorumluluğundadır. Takım psikolojik olarak rahat değil ve bu, her geçen hafta daha net görülüyor.

Bir parantez de tribünlere açmak gerekiyor.

Amedspor, bazı deplasmanlarda artık futbol oynamaya değil, bir duruş sergilemeye gidiyor. Sivas’ta yaşanan küfürler, tacizler ve sahaya atılan kartopları kabul edilemez. Daha da vahimi, hakemin bu tabloya seyirci kalması. TFF’nin bu tabloyu görmezden gelmesi, sorunu daha da derinleştiriyor.

Tüm bunlara rağmen Amedspor hala lider.

Ama bu liderlik kırılgan.

Eğer bu oyun anlayışı devam ederse, 5 puanlık farkın 1’e düşmesi sadece bir başlangıç olur. Geç kalınmadan cesur kararlar alınmalı. Çünkü şampiyonluk, korkarak değil; inanarak kazanılır.

Haftaya Adana Demirspor maçı var. Bu maç sadece 3 puan değil, Amedspor’un yeniden ayağa kalkma sınavıdır. Tribünler dolmalı, takım desteklenmeli ama sahada da artık bir kimlik görmek istiyoruz.

Her düşüş bir ders olabilir.

Ama ders alınmazsa, düşüş kaçınılmaz olur.