Bugün yüreğimin en derinindeki sarsılmaz gerçekleri, o saf hakikatleri haykırmak istiyorum!

Mesela, AK Parti Van İl Başkanı Abdulahat Arvas’ı her zaman büyük bir hayranlıkla takdir etmişimdir!

Ya da Milletvekili Kayhan Türkmenoğlu’nun o dillere destan, uykusuz geceler koşturan çalışmalarına hayran olmamak elde mi?

Şimdi biliyorum, benim HDP’li olduğumu bildiğiniz için bu cümleler size biraz garip, birer akıl tutulması gibi gelecek. Ama sakın yanılmayın, gayet ciddiyim!

Adamlar daha ne yapsın? Geceyi gündüze kattılar, dişlerini tırnaklarına taktılar, muazzam bir mesai harcadılar!

Açık söylüyorum…

Ben onları başarılı buluyorum!

Neden mi? İzah edeyim:

Tam 24 yıldır kente çivi bile çakmamalarına rağmen hâlâ o koltuklarda dimdik oturabilmeleri devasa bir başarı değil de nedir?

Bir partiye Van’da aralıksız 10 defa seçim kaybettirip yine o koltukta oturmaları az buz bir maharet mi?

Bu görkemli başarısızlıklarının karşılığında her dönem ödüllendirilir gibi milletvekili olmayı başarmaları cidden ayakta alkışlanmaz mı?

Bunlar mağlubiyetleri madalya gibi taşıyorlar. Maşallah, her yenilgiden sonra o kadar çok ders çıkarıyorlar ki bunun tecrübesiyle artık ders değil, tez çıkarıyorlar.

Bu bir istikrardır, bir sabır testidir. Düşünsenize, yirmi dört yıl boyunca hiçbir şey yapmadan, halkın en ufak bir hizmet görmemesine rağmen o koltukta oturabilmek için insanüstü bir gayret gerekir. Hiçbir şey yapmamak, hata yapmamaktan bile zordur azizim; çünkü yanlışlıkla bile olsa bazen insan elini bir işe sürer. Bunlar o hataya bile düşmediler!

Bunlar rakip siyasetçiler için rüyanda görsen inanamayacağın bir rakip konforu sunuyorlar! Sabaha kadar çalışıyorlar, didiniyorlar ama boşuna kürek sallıyorlar.

Mesela Sayın Arvas ne yapmış? Malazgirt Zaferi törenlerine katılmış, ardından çıkıp gururla “Van’dan 15 bin kişiyle katıldık” demiş.

Sanırsın Alparslan’ın ordusuna desteğe giden Peçenekler ya da Kıpçak Türkleri!

Masrafları kayyum belediyesinin, yani doğrudan halkın cebinden ödenen bu devasa organizasyonun Van’a zararı mı oldu, faydası mı?

Takdir yüce Van halkınındır!

Tarihi yazmak başka şeydir, tarihin arkasına sığınıp bugünün sefaletini örtbas etmek başka şey. İşte başarı(!) tam da bu zarafetsizliği zarafet gibi sunabilme sanatıdır!

Daha önce Van’da 14-0 seçim kaybedip ardından çıkıp “Üye sayısında Şampiyonlar Ligi’ndeyiz” diyebilmek her babayiğidin harcı değildir.

Dünyanın hangi demokrasisinde bu kadar konforlu bir “hiçbir şey yapmama” kariyeri var?

Van bugün bu perişan hâldeyse, inanın biraz da bunların yüzü suyu hürmetinedir!

Cesaretlerine ayrıca hayranım!

Çünkü Van’da o kadar çok kaybettiler ki artık kaybedecek tek bir şeyleri kalmadığı için bu kadar özgüvenli davranıyorlar.

Ama şu bir gerçek ki Van kaybettikçe bunlar kazanıyor!

Bu yüzden ben bunlara “Esnaf Siyasetçi” diyorum…

Sürümden kazanıyorlar, her şey 1 milyon!

İki yalana inanana bir yalan bedava!

Allah sayılarını azaltmasın; çünkü onlarsız bu memleketin mizahı da hicvi de öksüz kalır!

İşte tam da bu yüzden haykırıyorum: Allah bunları başımızdan eksik etmesin!

Ne yapsak haklarını ödeyemeyiz!