Bir ülke, yedi iklim, dört mevsim, binbir çileli yurdum...

Doğmayacaktır sana vaadettiği günler Hakk’ın…

Ne yarın… Ne de yarından da yakın.

M.Akif Ersoy'un bu sözlerinden 105, Nâzım Hikmet'in “Güzel günler göreceğiz çocuklar” demesinden bu yana 96 yıl geçti.

Dört kuşak geçti. Nâzım'ın güzel günlerini bekleyen çocuklar yaşlandı, hayata veda etti. Onların çocukları da aynı umutla yaşadı. Torunları, torunlarının çocukları derken güzel günler hâlâ gelemedi.

Memlekette bu hafta hem yukarıda hem aşağıda öyle işler oldu ki, “Donduk kaldık” diyeceğim ama zaten soğuklardan donmuştuk. Üstüne “Fonduk kaldık”...

Neyse, onlar erdi muradına, biz bir Anadolu turu yapalım...

Bursa’da bir banka şube müdürü, çalışanlarının günlük tuvalet molalarını takip ediyor ve tarihi talimatını veriyor: “Sakın ishal olmayın!”

Yakında Resmî Gazete'de “Tuvalet Tasarruf Tedbirleri” başlıklı bir kararname yayımlanırsa hiç şaşırmayın.

İş hayatında tuvalete gitmenin bile hesabı yapılırken, başka birileri de inancın nasıl paraya dönüştürüleceğinin hesabını yapıyor...

Ticaret Bakanlığı Reklam Kurulu, “Kâbe örtüsü kokusu”, “Mescid-i Aksa kokusu” gibi isimlerle pazarlanan sözde ruhani kokuların reklamlarına yasak getirdi. İmanı şişeye koyanların hırsı öyle bir seviyeye geldi ki piyasada “Cennet Kokusu”, “Dual Cennet” veya “Cennet’ül Firdevs” gibi isimlerle ticaret yapılıyor.

Şöyle diyebilirim: “Dincinin hakkından ancak ve ancak imanı kuvvetli dindarlar gelir.”

İnsanlarımızın inancıyla oynanırken, Yozgat'ta düğününde göbek atmaya hazırlanan şaşkın damat, nikâh salonuna dakikalar kala cebindeki cüzdanın kaybolduğunu anlayıp bütün akrabaları sokağa döktü. Tam konu Müge Anlı'ya taşınacakken, cüzdanın damadın ceketinin iç cebinde olduğu anlaşıldı.

İşte memleketin özeti tam da budur: Kaybettiğimizi sandığımız hukuku, adaleti, refahı ve aklı aslında kendi ceketimizin iç cebinde, yani vicdanımızda arayacağımıza, bütün mahalleyi gereksiz yere ayağa kaldırıyoruz.

Aşağıda bunlar yaşanırken, yukarıda Meclis’te 2027 yılı bütçe görüşmeleri tam gaz sürüyordu...

Muhalefet milletvekilleri kürsüde asgari ücretlinin hâlini simit-çay hesabı yaparak anlatmaya çalışıyor. Hükûmet kanadı, “Enflasyonun üzerinde emekli maaşı için çalışıyoruz” derken Merkez Bankası yıl sonu enflasyon tahminini yukarı yönlü güncelledi. Yani enflasyon canavarı, henüz olmamış zammı yaka paça yakalayıp eritti bile.

Öte yandan “COP31” diye Antalya’nın beş yıldızlı lüks otellerinde kumda tepişerek iklim krizini çözmeye çalıştılar. Birleşmiş Milletler'in dört bir yanından gelen özel jetli liderler, devasa konvoylarıyla Antalya'ya akın etti.

24 yılda anayurdu beton ağlarla dört bir yandan ören Cumhurbaşkanı Erdoğan bile yeşilin önemine vurgu yapan bir konuşma yaptı.

COP31’de millet can derdindeyken Ermenistan Başbakanı Paşinyan, muz derdindeydi.

Paşinyan, Antalya’da ince belli bardakta çayını hüpletirken bir video paylaştı. Yetmedi; zirve bitip Dublin’e gitmek üzere otelden ayrılırken masadaki bir Anamur muzunu ceketinin cebine atıverdi. Dublin’e varınca muzu cebinden çıkarıp kameralara gösterdi.

Paşinyan Antalya’da çayını içti, Anamur muzunu cebine koyup götürdü. Kimileri bunu Türkiye ile Ermenistan arasındaki normalleşmenin sembolü olarak yorumladı.

Ama ben başka bir şey düşündüm. Paşinyan muzu cebine koyarken 'Cennet Vatanım' için 'Muz Cumhuriyeti'mi demek istedi acaba... Fesatlık yapmış gibi olmayayım ama sanki 'Bir Muz Dünyaya Bedeldir' diyerek alay etti. Sahaya muz atıyor resmen. Ey Türk titre ve kendine gel!

Paşinyan muzu cebine koyup götürdü. Biz ise Yozgatlı şaşkın damat gibi yıllardır hukuk, adalet, demokrasi ve refahı arıyoruz. Bulamıyoruz.

Meğer kaybolmamışlar; bizi yönetenlerin cebindeymiş. İşlerine geldiğinde çıkarıp gösteriyor, işlerine gelmediğinde yeniden ceplerine koyuyorlar.

Nâzım'ın güzel günleri ise hâlâ yolda... Belki yarın, belki yarından da yakın!