20. yüzyıl dünyasında, Şok Doktrini temasıyla askeri darbeler ve rejim değişiklikleri icra eden güç merkezlerinin ilk “kobayını” hatırlayalım: Şili.

Şili’de Albay Pinochet ile dünya siyasetinin yeni yönü tayin edilmiş, askeri darbeler serisi Sovyet tehdidinin var olduğu ülkelerde rejimlerin kaderini belirlemiştir. Sovyet bloğunun çöküşüyle birlikte, Bağlantısızlar Hareketi’nin karmaşık ağı Batı’nın yeni hedefi hâline gelmiştir.

Bağlantısızlar Hareketi, Doğu Bloku’nun çöküşünün ardından emperyal sisteme karşı karmaşık bir mücadele modeli geliştirmiş ve küresel güç sistemi içinde var olmaya çalışmıştır. Ancak Ortadoğu’da Irak, Filistin, Lübnan, Suriye ve İran’ın zayıflatılması; Ukrayna’da Rusya’nın geriletilmesi sonrasında Venezuela’nın hedef hâline geleceğini yıllar öncesinden öngörmek için müneccim olmaya gerek yoktu.

Bağlantısızlar Hareketi çözülürken dikkat çeken husus, Batılı egemen güçlerin yeni bir yöntemi devreye sokmuş olmalarıdır. Artık müdahaleler askeri darbelerle değil, lider tasfiyesi yoluyla yapılmakta; siyasal tarihin yönü bu yöntemle tayin edilmektedir. Kasım Süleymani ile başlayan bu süreç (yıldönümü bugün ve sembolik mesajın anlamı daha net görünüyor), Hamas ve Hizbullah’ın lider kadrolarıyla devam etmiş; İran’ın siyasi ve askeri liderlerine yönelik hamlelerle zirveye ulaşmıştır.

Son olarak Rusya Devlet Başkanı Putin’in konutunu hedef alan İHA saldırıları, son derece açık bir mesaj içermektedir: Ya anlaşma ya ölüm. Dünya bu saldırının şokunu henüz atlatamamışken, Venezuela Devlet Başkanı Maduro ve eşinin saatler süren bir operasyonla ABD tarafından kaçırıldığı bilgisi ilk ağızdan paylaşılmıştır. Görünen o ki, Şok Doktrini daha da geliştirilerek Hiper Şok Doktrini tedavüle sokulmuştur.

Hiper Şok tanımına birebir uyan lider tasfiyesi ve rejim değişikliği yöntemi, Batı’nın tüm rakiplerine açık bir mesaj vermektedir. Liderlerin artık mutlak bir can güvenliğine sahip olmadığını ilan eden emperyal güçler, İran’daki protestolar sürecinde benzer müdahalelerin de mümkün olacağını dolaylı biçimde deklare etmektedir. Askeri darbelerle rejimlerin devrilmesi yerine, lider kadroların tasfiyesi üzerinden rejim mühendisliği yapılmaktadır.

Dünya siyasal tarihinin kritik dönüm noktalarından birindeyiz. Doğu Bloku sonrası Bağlantısızlar Hareketi’nin çözülüşüne tanıklık ediyoruz. Liderler düşerken, emperyal güçlerin tarihin mutlak zirvesine doğru yükselişi giderek daha görünür hâle gelmektedir.