Bir halkın anadili yalnızca “seçmeli ders” olarak tanınıyorsa, o halk özgür değildir. Çünkü dil bir süs değil; bir halkın hafızasıdır. Düşünme biçimidir, dünyayı algılama şeklidir, var olma iddiasıdır. Resmî bir statüye kavuşmamış, eğitim dili hâline gelmemiş hiçbir anadili gerçekten yaşamaz. Yaşatılıyormuş gibi yapılır. Oysa seçmeli ders, bir dili korumaz; onu yavaş yavaş görünmez kılar. Haftada birkaç saatlik dersle ne bir dil hakkıyla öğrenilir ne de bir kimlik korunur.

Allah yarattığı her ırka bir dil vermiştir. Diller, Allah’ın ayetleri gibidir; inkâr edilmez, yasaklanmaz, aşağılanmaz. Hiçbir dil diğerinden üstün değildir. Bir dili bastırmak, o dili konuşan halkın varlığına sınır çekmektir. Dilini kamusal alandan dışlamak, o halkın hafızasını silmeye çalışmaktır.

Bugün Kürt çocuklarına reva görülen durum budur. Kürtçe, hayatın dışına itilmiş; okullarda “istersen al” denilen bir ders hâline getirilmiştir. Oysa anadili bir tercih değil, doğuştan gelen bir haktır. Bir çocuğa “istersen anadilinde öğren” demek, aslında “istersen kendin ol” demektir. Bu ise hak değil, lütuftur. Hak olan bir şey lütuf gibi sunulamaz.

Kürt çocukları için Kürtçe bir seçmeli ders değil; eğitim dili olmalıdır. Çünkü insan ancak kendi anadilinde düşünerek derinleşir, öğrenerek güçlenir ve üreterek özgürleşir. Anadilde eğitim bölünme getirmez; tam tersine adalet getirir. Eşitliği bozan anadil değildir, anadili yok saymaktır. Bir dili özgür olmayan bir halktan adalet beklenemez. Dili susturulan bir toplumdan kalıcı barış çıkmaz.

Bugün seçmeli ders uygulamasında dahi ciddi sorunlar yaşanmaktadır. Birçok aile bu haktan haberdar değildir. Okul yönetimleri yeterince bilgilendirme yapmamakta, bazı müdürler ise bu konuda pasif kalmaktadır. Oysa aileler mutlaka Kürtçe dersini seçmelidir. Talep arttıkça hem derslerin devamlılığı sağlanacak hem de Kürdoloji mezunu öğretmenlerin atanmasına katkı sunulacaktır. Bir dilin yaşaması için sadece yasal düzenleme değil, toplumsal sahiplenme de gerekir.

Bugün Kürtçe eğitim veren kolej sayısı iki ya da üç ile sınırlıdır. Devlet açık ve teşvik edici bir bildiri yayımlayarak tüm özel okulları Kürtçe ders vermeye yönlendirse, bu adım birçok özel okul yöneticisini cesaretlendirecektir. Böylece daha fazla okulda Kürtçe ders açılır, daha fazla çocuk anadilini öğrenme imkânı bulur.

Gerçek yüzleşme buradan başlar: Bir halkın dili onun onurudur. Onur seçmeli olmaz. Anadilde eğitim en doğal, en temel ve en vazgeçilmez haktır. Dil vicdandır; vicdan susturulamaz.

Her şeye rağmen yine de kendi anadilini seç.